Om half zeven liep de wekker al af, want Disneyland opent al om acht uur zijn poorten. De rit naar Disneyland duurt ongeveer een dik half uur vanaf het hotel en de luchthaven. De ochtendspits was wel nog in volle gang. Dus we hebben wel enkele malen in de fille gestaan. Wanneer afritten met een groot volume op een andere grote interstate uitkomen dan worden er speciale verkeerslichten ingeschakeld die er voor zorgen dat het invoegen ordelijk en op het gemak gebeurd. Niet zoals in België dus, onbeschoft en ritsonbekwaam. Wanneer je naar de meeste Disneyparken rijdt kijk je vol spanning naar de horizon, wachtende op een of ander herkenningspunt. In CA is dat niet nodig, want dat herkenningspunt zal je niet vinden. Eens de afslag genomen van Disney Ave kom je zo bij de ingang van het grootste parkeercomplex dat ik ooit in mijn leven gezien heb. Het zag er nog niet zo oud uit. Maar het was twee maal zo groot in oppervlakte als het shopping centre van Wijnegem en had zes verdiepingen. Het gebouw is gelukkig genoeg vanuit de parken niet te zien.

Treintjes nemen je mee naar de ingang van de beide parken en Downtown Disney. Eens door het checurity checkpoint gaan we richting één van de vele tickethokjes waar één van de zovele bejaarde vrouwen ons te woord stond en daarmee haar zielig pensioen van de overheid aandikte. Hier geen wondermooi Disneyland Hotel voor de ingang zoals in Parijs. Maar een plein met aan je linkerkant het vijftigjaar oude Disneyland en aan de rechterkant het recentere Disney's California Adventure. Mijn zinnen waren gezet op Indiana Jones, al van de ochtend (het was de reden om eens snel uit bed te komen). Eens door de toegangspoorten dacht ik van waw hier ben ik nu, dit had ik nooit durven dromen dat ik hier (zo snel) zou staan.

Eenmaal onder het station door (links, wat raar maar waar statistisch bewezen is dat de meeste mensen links door onder het station gaan ipv rechts) kom je uit op een uiterst gezellig Town Square. De gebouwen zijn integenstelling tot in Parijs veel modester. Of dit nu realistischer is weet ik niet. Disneyland Parijs zijn main street is gewoonweg ongeloofelijk gethematiseerd en voelt veel rijkerlijker aan. Main Street in Disneyland voelt daarentegen knus, gezellig en ouderwets aan, wat later blijkt dat dat geldt voor heel het park. Enkele gebouwen zoals de Game Gallery en de Cinema zijn een verademing om te zien in een Disneyland Main Street. En het verbaast mij zeer dat ze eigenlijk niet in Parijs staan, want een Main Street heeft nu eenmaal een cinema nodig en een game gallery.

Op de Main Street hebben we direct een ritje genomen op een van de old timers die naar de plaza rijden. Wat direct een veel authentiekere indruk geeft ipv er door te wandelen. De chauffeur was een verademing tov de Parijse Cast Members. De man was vriendelijk, oud (again) en deed zijn job precies doodgraag. Heel Disneyand zit vol met van deze gepassioneerde mensen. Meer nog dan in Disney World is dat volgens mij het gevolg van Walt Disney zelf. Het gevoel dat dit het enige park is waar Walt zelf nog door Main Street wandelde geeft meteen een geschiedenis mee aan het park die veel langer loopt dan de andere Magic Kingdoms.

De enige tegenvaller op Main Street is het kasteel dat inderdaad nogal klein is uitgevallen. Maar wel een positief effect heeft op Main Street. Het maakt het allemaal veel authentieker. In Parijs, Tokyo en Orlando kan je niet om het kasteel kijken en verbreekt daarmee eigenlijk de Main Street sfeer.

Het eerste land dat we bezochten was Adventureland. De omschakeling van Plaza naar Adventureland is wel zeer abrupt. Geen overangsweg dus. Aan de linkerkant vindt je meteen het onderkomen van de Tiki Birds (een attractie die we op beide dagen niet bezocht hebben, ik was al geen fan in Disney World, ondanks de rijke geschiedenis er rond). Naast de Enchanted Tiki Room ligt de Jungle Cruise. Een attractie mij wel wist te verbazen in Florida, en hier ligt de voorganger. Vijf minuten wachten en we zaten in een bootje. Voor ons was al een zeer enthousiaste gids zijn uitleg aan het doen met de nodige grappen. Ik hoopte dat we ook zo een gids hadden. Toen onze bood aankwam was het een man in de vijftig die zijn moppen al twintig jaar aan het stuk vertelde en zijn intonatie en improvisatievermogen nog maar weinig soeps maakt. En daar draait heel de Jungle Cruise eigenlijk rond. Want de rit op zich is niet zo geweldig, al is ze wel zeer mooi aangekleed, maar die gids doet het hem. Ze vertellen allemaal het nieuwe wereldwonder 'the back of a waterfall!!!" maar je kan dat leuk doen, en routineus doen. Kortom, we hadden pech met onze gids, slecht was hij niet, maar goed ook niet.

Op naar de volgende topattractie. Indiana Jones and the Temple of the Forbidden Eye. Jawel. Eindelijk. Na zovele jaren te moeten lezen hoe geweldig deze attractie wel niet is en voor velen de beste ter wereld, stond ik er voor. Om met de deur in huis te vallen. Indiana Jones the Adventure is gewoonweg WOW. De wachtrij is pokkelang en prachtig gethematiseerd en het instapstation is één uit de duizend. De rit op zich bevat enkele dingen die beter konden (ik hou nog altijd niet van blacklight effecten en decors). Maar sommige scenes zijn geweldig, woesj, bumpy, ... De muziek is fantastisch en sommige effecten zeer goed gevonden zoals de rollende bal op het einde. De rit is echt bumpy , maar van de vele verschillen van rit tot rit heb ik niet veel gemerkt. Waarschijnlijk iets om de fans mee zoet te houden.

Wat we daarna allemaal gedaan hebben van attracties in volgorde kan ik niet meer vertellen. Dus ga even kort de klassiekers aanhalen. Haunted Mansion was leuk om het origineel te zien. Maar Phantom Manor in Parijs is nog altijd beter voor mij. Vooral een stevige soundtrack ontbreekt hier, samen met een verhaal. Een absolute verrassing daarentegen was Pirates of the Caribbean. Ik had een verouderde Pirates verwacht die nog niet aan de hielen van die in Parijs zou komen. Maar ik ben er van verschoten hoe geweldig deze attractie is. Hij is veel langer dan de onze, en heeft scenes die soms beter zijn (en ook die minder zijn). Deze versie is niet zo filmisch ontworpen, maar is in zijn totaalbeeld wel beter. Betere totaalthema, geen systeemplafond etc. Enige nadeel is geen mooie wachtrij en op het einde van de rit varen de bootjes langs de wachtrij wat een sfeerverbreking geeft. Maar toch een absolute topper.

Disneyland heeft ook nog een zeilschip rondvaren in de Mark Twain rivier, beiden worden 's avonds gebruikt voor Fantasmic. De Columbia (denk ik) is echt een zeer indrukwekkende verschijning.

Nadat we het grootste deel van de attracties gedaan hadden die op mijn lijstje stonden (Splash Mountain, Space Mountain, Big Thunder Mountain) besloten we naar het California Adventure park te gaan.

Disney's California Adventure (vanaf nu DCA) is door vele fans heel slecht onthaalt. Het park is de meeste dagen dan ook redelijk leeg. Wat zeker onterecht is. Twee van de drie hoogtepunten van de dag maakten we mee in DCA. De opzet van het park is om te laten zien hoe geweldig de staat California wel niet is aan de hand van wat attracties en themagebieden. Het probleem met het park is dat het allemaal nagebouwde monumenten en sferen zijn die je buiten het park op korte rijafstand in het echt kan zien. En dat is deels ook wel waar, maar toch is het een niet te missen park. Bij binnenkomst hebben we direct de Aladdin show gedaan. Daar had ik vele positieve reacties van gelezen. En ook ik was zeer onder de indruk van deze "parkshow" op Broadway niveau. Daar kunnen ze in de Efteilng, in DLP en in WDW een puntje aan zuigen.

Een andere blikvanger naast het theater is de Tower of Terror. Net dezelfde versie als men nu aan het bouwen is in de Walt Disney Studio's in Parijs. Oorsprongelijk ontworpen voor Parijs is deze toren maar redelijk willekeurig neergepland in DCA met weinig thema overeenkomsten van het parkdeel waar hij staat. De attractie is wel goed. De thrill is er wel af, maar de thematisering is zeer mooi. Maar de Sunset boulevard zoals in WDW is wel een groot gemis. Wie nat wil worden moet eens in de Grizly River Run gaan. Deze prachtig gethematiseerde wildwaterbaan is super. Met twee schuifafs en een suprise.

Maar het absolute hoogtepunt van heel DCA is Soarin' over California. Deze Imax film is meer dan alleen een Imax film. Je moet instappen in een van de drie rijentellende banken, wanneer de film gaat starten worden deze eerst horizontale rijen verticaal naar boven getrokken, zodat je ipv achter elkaar boven elkaar hangt voor het scherm. Dat scherm is intussen overal om je. De film start en heeft alleen beelden geschoten vanuit een vliegtuig over de prachtigste landschappen van California. Deze beelden gaan samen met geur- en windeffecten. Als je over de zee vliegt riek je de zee. Als je over een bos vliegt, riek je de typische bosgeuren. De bewegingen van links naar rechts en voor en achter worden nog eens in de hand gewerkt door de bank die in zijn geheel een beetje beweegt, maar zonder dat het veel opvalt! En die kleine dingen maken heel deze attractie zo geweldig goed dat ik stomverbaasd buiten kwam. Dit was een dikke wow en zijn meer dan half uur wachten meer dan waard. Disney blijkt de laatste jaren echt wel meer te halen uit filmervaringen. De Cinemagique attractie in de Walt Disney Studio's Parijs is ook mijn favoriet daar (zij het iets passiever dan Soarin', maar andere effecten).

Paradise Pier is Disney's impressie van een boardwalk achtige kermis. Een zeer geslaagd deel van het park met veel sfeer 's avonds. A Bugs Land is een mooie toevoeging voor de kleintjes en de 4D film van A Bugs Life is dezelfde als in Florida, en dus even goed, al is de wachtrij en setting iets minder als in Animal Kingdom, maar dat is moeilijk te evenaren laat staan overtreffen.

Na enkele uren DCA keren we terug naar het Disneyland Park voor wat kleinere attracties te doen zoals de Matterhorn bobslee, de meest geweldadige achtbaan die ik ooit gedaan heb (en lang!). Een leuk plaatsje voor het Remember.. Dreams Come True! vuurwerk moest je bemachtigen vanaf plus minus twee uur voor de show begon. We hebben het bij één uur gehouden. We hadden dan ook wel mooie plaatsen. De vuurwerkshow is er eentje van de bovenste kwaliteit. Het gebruik maken van de attracties maakt het allemaal nog veel leuker ipv alleen maar te basseren op de tekenfilms zoals Wishes doet. Na het vuurwerk was er nog Fantasmic, een betere versie dan in Florida. Grotendeels door de sfeer omdat het niet in een speciaal gebouwd theater is maar op Tom Sawyers Island. Het gebruik van de Mark Twain en Columbia boot waren ook veel indrukwekkender dan in Florida.

Disneyland is alvast wel leuker dan Magic Kingdom in Walt Disney World. Het is niet mooier dan Parijs. Omdat Disneyland Parijs gewoon rechtstreeks ontworpen zoals het moest en disneyland CA meer een groeiend project is geweest. Dat geeft sfeer die Parijs niet heeft. Zoals onder andere New Orleans Square en de afgelegen paden en vele kleine attracties. Onze Space Mountain, Big Thunder Mountain en Phantom Manor is wel beter en mooier, maar het park is zo gezellig dat de keuze echt moeilijk is.

Na Fantasmic zijn we richting uitgang gegaan, de tram naar de parking genomen en richting Hollywood gereden. Naar ons nieuw hotel voor vier dagen, de Best Western Hollywood Hills. Terugkomen naar Disneyland doen we die zondag voor de 50 jaar viering.